menu
blogs > Myra Lups

Leren omgaan met verandering

2 OKT 2015
Verandering is niet altijd makkelijk,tenminste als je niet zelf voor die verandering heb gekozen. Ben je tevreden over hoe alles nu is en dan opeens wordt alles weer anders. Dan is je eerste neiging je eigen daar tegen te verzetten. Je wilt het niet,je wilt alles bij het oude houden. Dit is echter vaak niet mogelijk en dan zul je een manier moeten vinden om toch die veranderingen te accepteren en er in mee te gaan.

Ik denk dat veel mensen daar hetzelfde over denken,maar op een of andere manier lijken veranderingen voor mensen met psychiatrische achtergrond extra moeilijk te zijn. Ik kan dat ook wel begrijpen,je bent vaak zelf al je houvast kwijt en daardoor extra kwetsbaar. Je bent bezig de balans terug te vinden en dan verandert er weer van alles waardoor je die kwetsbare balans weer kwijt dreigt te raken. Zonder dat je daar enige controle over hebt. 

Loslaten
Ik heb wel geleerd om veranderingen meer te accepteren en er beter mee om te gaan. Om minder vast te houden aan hoe alles was. Je ontdekt dan dat zo’n verandering ook weer positieve kanten met zich mee kan brengen. Ik heb dit gedaan door mezelf steeds voor ogen te houden dat andere mensen soms iets anders willen gaan doen. De noodzakelijkheid van de verandering voor ogen te houden. En vooral door het leren loslaten dat alles moet zijn en blijven zoals het was of zoals ik het wil. Voor dat loslaten moet je jezelf wat tijd gunnen,maar naar mate je dat vaker doet,gaat het steeds sneller.

Te veel ineens
Heel soms echter wordt ik ook nog wel eens uit het lood geslagen. Dit jaar bijvoorbeeld kwamen er opeens wel heel erg veel veranderingen tegelijk op me af. Veranderingen bij de huishoudelijke ondersteuning. De veranderingen bij RIBW Brabant,waardoor zowel de fotogroep als de toneelgroep gingen stoppen. En waardoor ook de noodzaak tot het samengaan van de twee cliëntenraden ontstond,waardoor ik geen voorzitter meer zou zijn. Daar bovenop kwam nog het bericht dat de eindverantwoordelijke bij mijn vrijwilligerswerk ermee ging stoppen. 

Valkuil
Het was net of opeens alle stoelpoten een voor een onder mijn stoel uit werden gezaagd. Mijn zorgvuldig opgebouwde stapel van activiteiten en werkzaamheden kwam op losse schroeven te staan en begon als een kaartenhuis in te storten. Had ik het gevoel dat ik eindelijk kans had dat onbekende doel van geluk en zin in het leven misschien toch ooit eens te kunnen gaan bereiken,donderde alles in elkaar en vond ik mezelf terug aan mijn vingernagels boven de afgrond van een depressie. Deze valkuil wilde ik ten koste van alles vermijden.

Tijd
Dus terwijl iedereen om me heen druk plannen aan het maken was voor de toekomst,hoe nu verder qua activiteiten,maar ook wat betreft de cliëntenraad,heb ik voor mijzelf even op de pauzeknop gedrukt. Even niet mee bezig gaan,mezelf even geconcentreerd op een paar korte termijn doelen die nog liepen. En even helemaal niet gedacht aan daarna,want dan voelde ik mezelf wegglijden. Gewoon even de tijd genomen die ik nodig had. Tijd om alles even te laten bezinken,te verwerken. En tijd om los te laten. En ik heb het dit keer eens niet voor me gehouden,maar iedereen laten weten hoe het er voor stond.

Toekomst
Nu gaat het al wel weer wat beter. Die tijd heeft me goed gedaan. Ik ben nog niet terug op het punt waar ik was,maar er is acceptatie en langzaamaan ontstaan er weer nieuwe ideeën en komen er als vanzelf weer nieuwe plannen op mijn weg. De toekomst krijgt als vanzelf langzaam weer vorm. Zoals nu de mogelijkheid deze blog te gaan schrijven op mijn pad kwam. Zolang ik maar probeer niet vast te houden aan het oude,open sta voor de nieuwe mogelijkheden die zich aandienen en daar de positieve kanten van probeer te ontdekken,komt het uiteindelijk wel weer goed. 
Bloggers
Boris
+
werkt als vrijwillig ervaringsdeskundig medewerker bij verschillende projecten. In zijn blogs vertelt hij o.a. over zijn gameverslaving.
Collin
+
Collin werkt als ervaringsdeskundig medewerker Maatschappelijk Steunsysteem Tilburg
Eliane
+
Eliane blogt op aspergermama.nl over haar leven met autisme en psychoses
Lenie
+
Lenie schrijft haar eigen gedichten over van alles en nog wat
Liesbeth
+
bemiddelt als onafhankelijke vertrouwenspersoon cliënten bij conflicten tussen cliënt en organisatie
Myra
+
Vice-voorzitter van de Cliëntenraad
Puck
+
Als ambassadeur van de stichting Samen Sterk zonder Stigma wil Puck andere jongeren helpen die worstelen met psychische problemen
Sandra
+
Na de opleiding Howie the Harp te hebben gevolgd, werkt Sandra nu als ervaringsdeskundig medewerker bij Het Kiemuur.